پس از هیدروفرمینگ، دمها تحت تأثیر برآمدگی قرار میگیرند و تنش زیادی در قسمتهای محلی مانند تاجها یا فرورفتگیها ایجاد میشود. اگر از بین نرود، به دلیل تأثیر استرس در هنگام استفاده، دمش زودتر آسیب می بیند.
در حال حاضر، پرکاربردترین روش کاهش تنش در تولید در مقیاس بزرگ، تلطیف دمای پایین (تثبیت حرارتی یا پیری) است. علاوه بر کاهش استرس، می تواند ساختار دم فلزی را نیز بهبود بخشد و ابعاد خارجی آن را تثبیت کند. به منظور یافتن پارامترهای فرآیند پایدار حرارتی مناسب برای کاهش تنش دم فلزی، متخصصان صنعت آزمایشات مربوطه را انجام دادند و به نتایج زیر رسیدند:
(1) دمای پایداری حرارتی و تغییر شکل باقیمانده با شکل خطی متناسب است و تغییر شکل باقیمانده در دمای 200 درجه کوچکترین است. بنابراین، برای دم فلزی که توجه بیشتری به عملکرد تغییر شکل باقیمانده دارد، هر چه تغییر شکل باقیمانده کوچکتر باشد، بهتر است. دم فلزی را می توان برای کاهش استرس در محدوده دمای 200 درجه به صورت حرارتی تثبیت کرد.
(2) دمای پایداری حرارتی و طول عمر سهمی است و طول عمر به مقدار اوج در 250 درجه می رسد. بنابراین برای دم های فلزی که به عمر مفید بیشتر توجه می کنند، هر چه طول عمر بیشتر باشد بهتر است. دم فلزی را می توان برای کاهش استرس در محدوده دمایی 250 درجه حرارتی تثبیت کرد.
(3) دمای پایداری حرارتی و شکل خط سفتی به دو مورد تقسیم می شود. یکی این است که وقتی دم به موقعیتی که موج برخورد می کند فشرده می شود، دمای پایداری حرارتی و سفتی متناسب با شکل خط است. مورد دیگر این است که دمای پایداری حرارتی زمانی که دم به موقعیتی که موج برخورد می کند فشرده نمی شود تأثیر کمی بر سفتی دارد. بنابراین، برای دم فلزی که به سفتی توجه می کند، می توان سفتی را با توجه به نیاز محصول تنظیم کرد و دمای پایداری حرارتی را می توان به طور مناسب تنظیم کرد، اما تأثیر تغییر شکل باقیمانده و عمر باید همزمان در نظر گرفته شود. .
