سیستم اسپرینکلر شامل قطعات بازرسی کلیدی مانند اتاق پمپ آتش نشانی، راه پله، اتاق جلوی آسانسور، زیرزمین، سقف، و غیره و همچنین دستگاه های آزمایش آب انتهایی می باشد. نگرانیهای کیفیت مانند براکتهای خط لوله، آویزها و تنظیمات براکت ضد نوسان. پس مشکلات رایج چیست؟ و چگونه می توانیم از آن جلوگیری کنیم؟
مشکل رایج 1
موقعیت نصب نشانگر جریان آب لوله آبپاش سیستم آبپاش اتوماتیک الزامات را برآورده نمی کند و فاصله از خم لوله و شیر مطابق با الزامات نیست.
علل و پیامدها: عدم برآوردن الزامات عملکردی یا ایجاد نتایج مثبت کاذب.
اقدامات پیشگیری و مقررات مربوطه: نشانگر جریان آب باید در ارتفاع 1.8 متری از سطح زمین نصب شود. نشانگر جریان آب باید حداقل 15 سانتی متر از زانویی و حداقل 60 سانتی متر از شیر نصب شود. برای باز شدن خط لوله باید از ابزارهای مخصوص استفاده شود، مطمئن شوید که دهانه روی خط عمودی مرکز خط لوله باشد و سوراخ خط لوله را تمیز کنید.
مشکل رایج 2
شیر سیگنال سیستم اسپرینکلر پشت نشانگر جریان آب نصب شده و مستقیماً به یکدیگر متصل می شود
علل و عواقب: شیر سیگنال حساس نیست و حتی نمی تواند جریان آب را در لوله نمایش دهد و آن را به مرکز فرماندهی سیستم آتش نشانی منتقل کند.
اقدامات پیشگیری و مقررات مربوطه: شیر سیگنال باید روی خط لوله در مقابل نشانگر جریان آب نصب شود و فاصله بین این دو نباید کمتر از 30 سانتی متر باشد.
مشکل رایج 3
از لوله فولادی غیر گالوانیزه برای سیستم اسپرینکلر اتوماتیک استفاده کنید یا از لوله فولادی گالوانیزه با قطر کمتر از 25 میلی متر برای اتصال لوله های انشعاب آبپاش استفاده کنید.
علل و عواقب: زنگ زدگی لوله فولادی جوش داده شده یا لوله فولادی بدون درز باعث مسدود شدن سر آبپاش، از دست دادن عملکرد پاشش خودکار آب و آتش سوزی و افزایش تلفات آتش می شود.
اقدامات پیشگیرانه و مقررات مربوطه: سیستم آبپاش اتوماتیک باید از لوله های فولادی گالوانیزه استفاده کند و قطر لوله های انشعابی که سرهای آبپاش را به هم وصل می کنند نباید کمتر از 25 میلی متر باشد.
قسمت پایینی دریچه هشدار مرطوب و جهت نشانگر جریان آب مجهز به دریچه سیگنال نیست بلکه یک شیر معمولی است.
علل و عواقب: هنگام تعمیر خط لوله شیر را ببندید و به دلیل بی احتیاطی پس از تعمیر فراموش کنید که آن را باز کنید. هنگامی که آتش سوزی شود، آب در خط لوله نباشد، خسارات سنگینی به بار خواهد آمد.
اقدامات پیشگیرانهو مقررات مربوطه: شیرهای سیگنال باید زیر شیر آلارم و جهت نشانگر جریان آب نصب شوند. و بررسی کنید که آیا سیگنال در هنگام باز یا بسته بودن شیر سیگنال به مرکز کنترل آتش بازگردانده می شود. به منظور جلوگیری از عملکرد نادرست، یک قفل نیز بر روی شیر تعبیه شده تا از بسته شدن تصادفی شیر جلوگیری شود.
مشکل رایج 5
مخزن آب آتش نشانی سقف به لوله خروجی (لوله فشار ثابت) سیستم آبپاش اتوماتیک مرطوب وصل می شود یا لوله مکش پمپ آتش نشانی سیستم آبپاش اتوماتیک مجهز به دستگاه فیلتر نمی باشد.
علل و عواقب: اقلام مختلف موجود در مخزن آب یا استخر وارد شبکه لوله می شود و باعث مسدود شدن سر بسته آبپاش یا خرابی زنگ هشدار یا سوئیچ فشار در شیر آلارم می شود و بر اطفاء حریق و کار زنگ آبپاش تأثیر می گذارد.
اقدامات پیشگیری و کنترل و مقررات مربوطه: خروجی لوله سیستم فشار و مکمل آبپاش اتوماتیک. امکانات فیلتر ضد آلودگی باید فراهم شود.
مشکل رایج 6
قطر لوله با تعداد اسپرینکلرها مطابقت ندارد
علل و عواقب: ساخت و ساز بر اساس نقشه های طراحی انجام نشد و سرهای آبپاش در مرحله تزیین بیشتر تغییر و یا نصب شد که نتوانسته به اثر اطفاء حریق اتوماتیک دست یابد.
اقدامات پیشگیرانه و مقررات مربوط: طراحی ثانویه را با توجه به نقشه ها و الزامات دکوراسیون انجام دهید و بر اساس مشخصات طراحی بسازید.
(1) تعداد آبپاش های استاندارد کنترل شده توسط هر لوله انشعاب توزیع آب در دو طرف لوله توزیع آب نباید در مکان های با خطر نور و متوسط خطر بیشتر از 8 عدد باشد. در مکان های خطر شدید و خطر انبار نباید بیشتر از 6 باشد.
(2) تعداد آبپاش های استاندارد کنترل شده توسط لوله های انشعاب توزیع آب و لوله های توزیع آب در مکان های با خطر نور و خطر متوسط نباید از مقررات جدول 5-1 تجاوز کند.
جدول 5-1
تعداد آبپاش های استاندارد کنترل شده توسط لوله های انشعاب توزیع آب و لوله های آب در مکان های با خطر سبک و متوسط
| DN (mm) | 25 | 32 | 40 | 50 | 65 | 80 | 100 |
| خطر نور | 1 | 3 | 5 | 10 | 18 | 48 | |
| خطر متوسط | 1 | 3 | 4 | 8 | 12 | 32 | 64 |
مشکل رایج 7
محل آبپاش، ارتفاع و فاصله از موانع الزامات را برآورده نمی کند
علل و عواقب: با توجه به تغییر دکوراسیون و اندازه و کاربری اتاق، موقعیت سر آبپاش نسبتاً تغییر کرده است، به طوری که محل پاشش سر آبپاش نمی تواند الزامات مشخصات طراحی را برآورده کند و تاثیر آبپاش اتوماتیک. اطفاء حریق کاهش می یابد.
اقدامات پیشگیرانه و مقررات مربوطه: "کد طراحی سیستم اسپرینکلر خودکار" GB50084-2001 (نسخه 2005) تصریح می کند:
(1) به جز آبپاش نوع سقفی و آبپاش نصب شده در زیر سقف، فاصله بین نوع عمودی و آبپاش استاندارد نوع آویز نباید کمتر از 75 میلی متر و نباید بیشتر از 150 میلی متر باشد.
(2) هنگامی که آبپاش ها در سطح زیر سطح زیرین تیرها یا موانع دیگر قرار می گیرند، فاصله بین صفحه پاشش و صفحه بالا نباید از 300 میلی متر بیشتر باشد و فاصله عمودی بین صفحه پاشش و سطح زیرین نباید بیشتر باشد. موانعی مانند تیرها نباید کمتر از 25 میلی متر و بیشتر از 100 میلی متر باشد.
(3) هنگام چیدمان آبپاش ها بین تیرها باید مفاد ماده 7.2.1 این آیین نامه را رعایت کنند. هنگامی که واقعاً دشوار است، فاصله بین صفحه اسپلش و صفحه بالایی نباید بیشتر از 550 میلی متر باشد. برای آبپاش هایی که بین تیرها چیده شده اند، اگر فاصله بین صفحه اسپرینکلر و صفحه بالایی آبپاش به 550 میلی متر برسد و همچنان نتواند الزامات ماده 7.2.1 را برآورده کند، باید یک آبپاش اضافی در زیر سطح زیرین تیر نصب شود. فاصله عمودی بین سر آبپاش زیر صفحه تیر آجدار متراکم، صفحه پاشش و سطح پایین صفحه پرتو آجدار متراکم نباید کمتر از 251 نانومتر و از 100 میلی متر بیشتر باشد.
(4) در مکان هایی که ارتفاع فاصله از 8 متر تجاوز نمی کند و تیرهای متقاطع با فاصله بیش از 4×4 (متر) چیده شده اند، می توان یک آبپاش بین تیرها ترتیب داد، اما شدت پاشش آب همچنان باید مطابق با مفاد جدول 5.0.1.
(5) سر آبپاش باید در موقعیتی در زیر سقف یا سقف کاذب قرار گیرد که تماس آن با هوای گرم آتش آسان باشد و برای توزیع یکنواخت آب مفید باشد. هنگامی که مانعی در نزدیکی آبپاش وجود دارد، باید با مشخصات طراحی فاصله بین آبپاش و مانع مطابقت داشته باشد یا برای جبران شدت پاشش آب، یک آبپاش اضافه شود.
(6) هنگامی که مواد احتراق در سقف گرفتگی و بین لایه فنی با ارتفاع فاصله بیش از 800 میلی متر وجود دارد، آبپاش ها باید نصب شوند.
(7) هنگامی که یک سیستم آبپاش اتوماتیک در یک مکان محلی نصب می شود، آبپاش ها باید در قسمت بیرونی راهرو یا دهانه ارتباطی که به محل مجاور و بدون سیستم اسپرینکلر اتوماتیک متصل است نصب شوند.
(8) در جایی که سقف نفوذپذیر نصب می شود، سرهای آبپاش باید در زیر سقف قرار گیرند.
(9) هنگامی که عرض موانع مانند تیرها، لوله های تهویه، لوله های چیده شده در ردیف ها، پل ها و غیره بیشتر از 1.2 متر است، باید آبپاش ها در زیر آنها اضافه شود. در صورت وجود شکاف در بالای نازل اضافی، یک صفحه جمع آوری حرارت باید نصب شود.
(10) برای آبپاش های دیوار جانبی عمودی، فاصله بین صفحه پاشش و صفحه بالایی نباید کمتر از 100 میلی متر باشد و نباید از 150 میلی متر بیشتر باشد و فاصله از دیوار پشتی نباید کمتر از 50 میلی متر باشد و باید از 100 میلی متر بیشتر نباشد. فاصله بین پاشش آبپاش نوع دیوار جانبی افقی و صفحه رویی نباید کمتر از 150 میلی متر و نباید بیشتر از 300 میلی متر باشد.
مشکل رایج 8
سیستم اسپرینکلر اتوماتیک مستقیماً به لوله انشعاب آبپاش روی لوله اصلی متصل می شود
علل و پیامدها: خروجی آب نازل هایی که مستقیماً کشیده می شوند از خروجی آب طراحی شده بیشتر است و باعث می شود آب خروجی سایر نازل ها مطابق با الزامات طراحی نباشد و بر اثر خاموش کننده آتش کلی تأثیر بگذارد.
اقدامات پیشگیری و کنترل و مقررات مربوطه: آبپاش باید آب خروجی را به طور معقولی بر اساس الزامات طراحی توزیع کند و موقعیت اتصال آبپاش به میل خود تغییر نکند.
مشکل رایج 9
لوله کشی سیستم اسپرینکلر از هسته یا اتصالات در محل نامناسب استفاده می کند
علل و پیامدها: خط لوله مستعد نشتی و آسیب است که بر کار عادی آتش نشانی تأثیر می گذارد.
اقدامات پیشگیری و کنترل و مقررات مربوط: در صورت تغییر قطر خط لوله باید از اتصالات کاهنده استفاده شود و از هسته های لوله در زانویی خطوط لوله استفاده نشود. لوله های با قطر اسمی بیشتر از 50 میلی متر نباید از اتصالات استفاده کنند.
مشکل رایج 10
شیر بین شیر هشدار مرطوب و زنگ هشدار سوئیچ تاخیر بسته است یا میله اتصال زنگ هشدار انعطاف پذیر نیست
علل و عواقب: با باز شدن دریچه اعلام حریق، آب از طریق زنگ آلارم از لوله عبور نمی کند که باعث می شود زنگ هشدار کار نکند و کلید تاخیر نمی تواند مرکز آتش نشانی را اعلام کند و کار اطفای حریق را به تاخیر می اندازد.
اقدامات پیشگیرانه و مقررات مربوطه: شیر بین شیر هشدار مرطوب و زنگ هشدار سوئیچ تاخیری باید باز شود و شاتون با زنگ هشدار باید انعطاف پذیر و معمولی باشد.
